1 november 2025
De tijdelijke woning is volwassen geworden. Je zou er tegenwoordig permanent in kunnen wonen en ze worden steeds duurzamer, blijkt uit dit prijswinnende project in Amsterdam-Noord.
Dit artikel is geschreven door Martijn Roessingh
redacteur woningmarkt
Gepubliceerd op 1 november 2025, 14:09BewarenDelen
De ligging is fenomenaal, zo aan het eind van Zijkanaal 1 in Amsterdam-Noord. De woningen in het complex kijken uit over het water, richting de sfeervolle oude huizen aan de Oostzanerdijk. Een toplocatie. Maar ondanks de aanlokkelijke oever bij het kanaal kun je er beter niet gaan zwemmen, daarvoor zijn de grond en het water nog iets te vervuild. Dat is ook de reden dat hier een tijdelijke vergunning is afgegeven: de gemeente kan er pas permanente bebouwing plannen als er een kostbare sanering heeft plaatsgevonden.
Wilt u elke week de De Graadmeter nieuwsbrief van Trouw ontvangen via e-mail?
Niet fijn, maar een zegen voor de bewoners van de 63 woningen in dit prijswinnende complex. Deze maand werd het geëerd als beste Europese project door Built by Nature, een internationale organisatie die de bouw met natuurlijke, biobased materialen stimuleert. Zoals met hout, met natuurlijke vezels voor isolatie, en met minimale uitstoot van CO2.
“Wij laten zien dat het kan”, zegt directeur Joost Hoffman van Moos, het bedrijf dat het project realiseerde in opdracht van woningcorporatie Ymere. “Voor dit project zitten we op een uitstoot van 170 kg CO2 per vierkante meter vloeroppervlak. Daarmee voldoen we aan de doelstellingen uit het Klimaatakkoord van Parijs, terwijl het voor de corporatie betaalbaar is gebleven.” Ter vergelijking: gebruikelijk in de bouw op dit moment is een uitstoot van tussen de 300 en 400 kg CO2 per vierkante meter.
Driedubbel glas
Het is modulaire bouw, maar dan versie 2.0. De onderdelen van een module worden gemaakt door verschillende toeleveranciers en in een hal van Moos geassembleerd. Daarna wordt de module als geheel naar de bouwplaats gebracht, er kunnen er 8 of 9 op een dag worden geplaatst.
De modules aan de Appelweg zijn zo’n 30 vierkante meter, deels geschakeld naar dubbele units, en ze hebben een plafondhoogte van 2,70 meter. Daardoor ogen ze ruim. Dat wordt nog versterkt door de enorme ramen aan de noordzijde, de zijde met dat fraaie uitzicht op het water. Op de begane grond zijn daar ook terrasjes. Een van de bewoners heeft er zelfs een kleine opblaasbare hottub neergezet.
Verwarming gebeurt door een warmtepomp zonder buitenunit, die ook kan koelen in de zomer. En dat pakt comfortabel uit, bevestigt Jordi van de Waal. De 23-jarige student creative business woont er sinds de oplevering, deze week precies een jaar geleden. “We hebben driedubbelglas, en dat merk je. Het blijft ook koel in de zomer, en in de winter heb ik misschien maar een of twee keer de extra verwarmingspanelen in de badkamer aan gehad.” De stroom komt van zonnepanelen op het dak, het complex is op zijn hoogste punt vier etages.
Kosten omlaag
Deze modules zijn nog niet het einddoel, zegt Joost Hoffman. De vloeren en galerijen zijn nog van beton, en niet van hout. Weliswaar met gerecycled beton, aangevuld met CO2-arm cement, maar optimaal is het nog niet. In de isolatie zit op sommige plekken nog glaswol, omdat biobased isolatie op die punten nog te kwetsbaar is – het mag niet nat worden. “En dat is in Nederland op bouwplaatsen ontzettend lastig, kijk maar naar buiten”, zegt hij op een dag waarop de ene bui na de andere overtrekt. “Ik denk wel dat we ook dat binnen een paar jaar hebben opgelost.”
Zoals meer vormen van modulaire bouw, winnen de voordelen in snel tempo aan kracht. De kosten gaan gestaag omlaag, ook voor de duurzaam geproduceerde eenheden, en de kwaliteit gaat gestaag omhoog. Deze modules staan er in ieder geval voor vijftien jaar, maar kunnen ook dienen als permanente woningen – ze voldoen aan alle normen van het bouwbesluit, en meer. En als ze toch niet meer nodig zijn, dan kunnen ze worden gedemonteerd, verplaatst en hergebruikt.
Hoffman is zo overtuigd van het concept, dat Ymere een terugkoopgarantie heeft gekregen ter waarde van 30 procent van de bouwprijs. Dat maakt het financieel aantrekkelijk voor woningcorporaties, die immers een sociale huur moeten kunnen vragen aan de bewoners. Dat is in dit geval een mix van statushouders, jonge starters, en gevarieerde spoedzoekers op iets hogere leeftijd. Een mix waarover goed is nagedacht.
De juiste mix
“In de buurt was er wel wat ophef, zij vreesden toch wel overlast van studenten of statushouders”, zegt Van de Waal. Hij is een van de bewoners die namens de ideële stichting Academie van de Stad sociale evenementen opzet binnen het complex en met de buurt, zoals barbecues en koffieochtenden. “Inmiddels weten ze dat de bewoners veel diverser zijn, mijn buurvrouw is bijvoorbeeld een docente.” Het komt ook over als een best nette wijk in Amsterdam-Noord: mensen hebben welkom-matten voor hun voordeur liggen, en er hangen bij verscheidene woningen vlaggetjes om het 750-jarige bestaan van de stad te vieren.
“We zijn met Ymere van tevoren ook met de omwonenden gaan praten”, bevestigt Hoffman. “En we hebben ook dingen aangepast. Zo vreesden mensen dat als er balkons aan de waterkant zouden komen, er nogal wat geluid over het water zou kaatsen, dat draagt ver. Dus dat hebben we veranderd, de galerijen, balkons en trappen zitten nu aan de andere kant. Echte grote klachten heb ik de afgelopen tijd niet gehoord. Maar je moet de mix wel goed hebben, geen enkele doelgroep moet dominant worden.”
Ontevredenen helpen
Woningnood is niet een specifiek Nederlands fenomeen, en ook daarom viel dit project bij de internationale jury in de smaak. De productie van dit soort modules is opschaalbaar, en ook steeds minder afhankelijk van specifieke projecten. Hoffman: “De groep ontevredenen in de samenleving is groot, niet alleen in Nederland. Die moeten we helpen, en dat kan deels ook door te zorgen voor goede en betaalbare woningen. En die duurzaam maken, dat is noodzakelijk. De bouw is een grote CO2-uitstoter en gebruiker van grondstoffen, dat moet en kan veel beter.”
